11 / 33
İrade Yöntemi
Toplumda pornografiyi durdurmanın çok zor olduğu yaygın olarak kabul edilen bir gerçektir. Nasıl durdurulacağına dair size tavsiyelerde bulunan kitaplar ve forumlar genellikle bunun ne kadar zor olduğunu anlatarak başlarlar. Gerçek şu ki, bu gülünç derecede kolaydır. Bu ifadeyi sorgulamak anlaşılabilir, ama önce sadece düşünün. Amacınız dört dakika içinde bir mil koşmaksa, bu zor ve yıllarca sıkı bir eğitimden geçmeniz gerekebilir ve hatta bundan sonra bile fiziksel olarak yetersiz kalabilirsiniz.
Ancak pornoyu durdurmak için tek yapmanız gereken artık izlememek ve / veya mastürbasyon yapmamaktır. Kimse sizi (kendinizden başka) mastürbasyon yapmaya zorlamaz ve yemek veya sudan farklı olarak hayatta kalmak için gerekli değildir. Öyleyse, bunu yapmayı bırakmak istiyorsanız, neden zor olsun? Aslında öyle değil. İradeyi kullanarak veya kullanıcıyı bir çeşit fedakarlık yapıyormuş gibi hissetmeye zorlayan herhangi bir yöntemi kullanarak bunu kendileri için zorlaştıran kullanıcılar. Bu yöntemleri ele alalım.
Kullanıcı olmaya biz karar vermiyoruz, sadece porno dergileri veya web sitelerini deniyoruz ve korkunç oldukları için (bu doğru, korkunç), istediğimiz klibin dışında istediğimiz zaman durabileceğimize ikna olduk. İlk başta, bu ilk birkaç klibi istediğimiz zaman ve özel günlerde izliyoruz. Bunu fark etmeden önce, sadece bu siteleri düzenli olarak ziyaret etmiyoruz ve istediğimiz zaman mastürbasyon yapmıyoruz – onlara günlük olarak mastürbasyon yapıyoruz İlk başta, istediğimiz zaman ve özel günlerde o ilk birkaç klibi izliyoruz. Farkına varmadan, sadece bu siteleri düzenli olarak ziyaret etmiyoruz ve istediğimiz zaman mastürbasyon yapmıyoruz - her gün onlara mastürbasyon yapıyoruz. Porno hayatımızın bir parçası haline geldi ve nereye gidersek gidelim internet bağlantısına ihtiyaç duymamızı sağlıyor. Daha sonra pornoların aşk, seks, orgazm ve stres giderici özelliklerine sahip olduğumuza inanıyoruz. Aynı klip ve aktörlerin bize aynı derecede uyarılma sağlamadığı ve 'kötü pornodan' kaçınmak için kırmızı çizgiye karşı savaşmaya başladığımız görülüyor.
Aslında, mastürbasyon ve internet pornosu ne cinsel yaşamımızı iyileştirir ne de stresi azaltır, sadece kullanıcılar hayattan zevk alamayacaklarına ya da orgazm olmadan stresle başa çıkamayacaklarına inanırlar.
Bağımlı olduğumuzu anlamamız genellikle uzun zaman alır çünkü kullanıcıların porno izledikleri için izledikleri yanılsamasından muzdarip olur - ihtiyaç duydukları için değil. Yenilik, şok veya tırmanma eklenmedikçe asla yapamayacağımız pornodan 'zevk almadığımız zaman, her zaman durabileceğimiz yanılsaması altındayız. Bu bir güven tuzağı, "Pornodan hoşlanmıyorum, bu yüzden istediğim zaman bırakabilirim" .Ancak asla durmayı istiyor gibi görünmezsiniz.
Genellikle, bir sorunun var olduğunu fark etmeyi bırakmaya çalışana kadar, ilk girişimler genellikle bir partnerle tanışarak ve ilk randevulardan sonra karşınızdaki kişinin "yeterli" olmadıklarını fark etmekle başlar. Bir başka yaygın neden, günlük yaşamda mevcut olan sağlık etkilerini fark etmektir.
Sebep ne olursa olsun, kullanıcı sağlık veya seks olsun, her zaman stresli bir durum bekler. Zamanla küçük canavar acıkmaya başlar. Kullanıcı daha sonra sigara, alkol veya en sevdiği internet pornosu gibi dopamini sadece bir tık ötede haremiyle pompalamak istiyor. Porno önbelleği artık bodrumda değil, sanal ve her yerden erişilebilir. Partnerleri etrafta ya da arkadaşlarıyla birlikteyse, sanal haremlerine artık erişemiyorlar ve bu da onları daha da üzüyor.
Kullanıcı bilimsel materyallerle veya çevrimiçi topluluklarla karşılaştıysa, akıllarında bir çekişme yaşayacak, cazibelere direnecek ve yoksunluk hissedecektir. Genellikle stresi azaltma yolları artık mevcut değildir ve üçlü bir darbe alırlar. Bu işkence döneminden sonraki olası sonuç uzlaşmadır - "azaltacağım" veya "yanlış zamanı seçtim" veya belki "stres hayatımdan çıkana kadar bekleyeceğim." Bununla birlikte, stres ortadan kalktığında durmak için bir nedeniniz kalmaz ve kullanıcı bir sonraki stresli zamana kadar tekrar bırakmaya karar vermez.
Tabii ki, asla doğru zaman gelmez çünkü çoğu insan için hayat daha stresli hale gelir. Ev kurma, ipotek alma, çocuk sahibi olma ve daha sorumlu işlere sahip olma dünyasına girerek ebeveynlerimizin korumasını bırakıyoruz.
Ne olursa olsun-kullanıcının hayatı daha az stresli olamaz, çünkü porno aslında strese neden olur. Kullanıcı tırmanma aşamasına ne kadar hızlı geçerse, o kadar sıkıntılı hale gelir ve yanılsama bağımlılığı o kadar büyür ki, hayatın daha stresli hale geldiği ve pornografinin – ya da benzer bir koltuk değneğinin – bu yanılsamayı yarattığı sanılır.
Bu daha sonra daha ayrıntılı olarak tartışılacaktır, ancak bu ilk başarısızlıklardan sonra, kullanıcı genellikle bir gün uyanma ve mastürbasyon yapmak ya da porno kullanmak istememe ihtimaline güvenir. Bu umut genellikle, diğer eski kullanıcılar, "Soluklaşana kadar ciddi değildim, o zaman artık porno kullanmak istemedim ve mastürbasyon yapmayı aniden bıraktım."
Kendinizi kandırmayın, bu söylentileri araştırın ve asla göründükleri kadar basit olmadıklarını keşfedeceksiniz. Genellikle kullanıcı zaten bırakmaya hazırlanıyor ve yaşadığı olayı sadece bir sıçrama tahtası olarak kullanıyor. "Aynen böyle" bırakan insanlar söz konusu olduğunda daha sık bir şok yaşarlar; belki de partnerleri tarafından yapılan bir keşif, pornoya erişimin normal cinsel yönelimleri dışında kendi kendini tespit etme olayı ya da cinsel işlev bozukluğu yaşamaları kendilerini korkutuyor. "Ben tam da böyle bir insanım. "Diyerek kendinizle dalga geçmeyi bırakın. Siz gerçekleştirmedikçe öyle birisi olmazsınız.
İrade yönteminin neden bu kadar zor olduğunu daha ayrıntılı olarak ele alalım. Hayatımızın her anında, “yarın duracağım” yaklaşımını benimsiyoruz. Garip zamanlarda, bir şey durma girişimini tetikleyecektir. Sağlık, erkeklik veya kendi kendini analiz etme ve aslında bundan zevk almadığımızı fark etme ile ilgili endişeler olabilir. Sebep ne olursa olsun, pornonun artılarını ve eksilerini tartmaya başlarız. Tantrik (dokunma, koku, ses) ve propagatif (orgazm) olarak ikiye ayrılır; Bu, zihnimizi açmanın en önemli anahtarlarından biridir, bu önemli ayrım olmadan, başarısızlığa yol açan kafa karışıklığı olacaktır. Mantıklı bir değerlendirme sonucu tüm hayatımız boyunca ne bildiğimizi öğreniriz, sonuç "BUNU İZLEMEYİ BIRAKIN!"
Oturup bırakmanın avantajlarını ve dezavantajlarını karşılaştırırsanız, bırakmanın avantajları 'dezavantajlardan' çok daha ağır basacaktır. Pascal'ın Bahsini kullanırsanız, bırakarak neredeyse hiçbir şey kaybetmezsiniz, yüksek kazanç şansı ve daha yüksek kaybetmeme şansı ile. Bağımlı, kullanmayan biri olarak daha iyi olacağını bilse de, fedakarlık yaptıkları inancı onları şaşırtır. Bu bir illüzyon olsa da, güçlüdür. Nedenini bilmiyorlar, ancak kullanıcı, yaşamın iyi ve kötü zamanlarında seansların yardımcı gibi göründüğüne inanıyor. Girişimlerine başlamadan önce bile, kendi bağımlılıklarından kaynaklanan beyin yıkama ile daha da güçlendirilen toplumsal beyin yıkama, daha sonra 'vazgeçmenin’ ne kadar zor olduğuna dair daha da güçlü beyin yıkamayla birleştirilir.
Aylarca bırakmış ve hala umutsuzca özlem duyanların hikayelerini duyarsınız, durup hayatlarının geri kalanını bir seans yapmayı arzulayarak geçirirler. Aylarca veya yıllarca durup, sadece pornoya bir 'göz atmak' için mutlu hayatlar yaşayan ve aniden tekrar bağlanan kullanıcıların hikayeleri. Muhtemelen hastalığın ileri evrelerinde birkaçını biliyorlar, kendilerini gözle görülür şekilde yok ediyorlar ve açıkça hayattan zevk almıyorlar - yine de kullanmaya devam ediyorlar. Ek olarak, muhtemelen bu zararlardan bir veya daha fazlasını kendileri yaşamışlardır.
Dolayısıyla, "Harika! Haberleri duydun mu? Artık porno izlememe gerek yok! ”demek yerine kıyamet ve kasvetli duygularla hissedereksanki Everest'e tırmanmaya çalışıyormuş gibi - ve yanlış bir şekilde, küçük canavarın size kancalarını taktığında, ömür boyu öyle kalacaklarını zannederler Pek çok kullanıcı girişime kız arkadaşlarından veya eşlerinden özür dileyerek başlar, "Bak, pornodan vazgeçmeye çalışıyorum. Muhtemelen önümüzdeki birkaç hafta sinirli olacağım, bana katlanmaya çalış. " Çoğu girişim daha başlamadan son bulur.
Kullanıcının bir seans olmadan birkaç gün hayatta kaldığını, uyarılmalarını geri aldığını ve iyileşmeye başladığını varsayın. En sevdikleri porno sitelerini açmamışlar ve sonuç olarak daha önce pornoyla uyarılan bölgeleri normal bir şekilde uyarılmaya başlıyor. İlk etapta durmaya karar vermelerinin nedenleri, araba kullanırken kötü bir trafik kazası görüp temkinli olmalarıdır. Fakat bir süre sonra eski kullanış biçimine dönerler. Bu sizi bir süreliğine yavaşlatıyor, ancak bir dahaki sefere randevuya geç kaldığınızda kazayı unutup gaza basarsınız.
Savaşın diğer tarafında, hala düzeltilemeyen küçük canavar vardır. Fiziksel bir acı yok - eğer soğuk algınlığı yüzünden aynı duyguya sahip olsaydın, çalışmayı bırakmazdın ya da depresyona girmezdin, buna gülerdiniz. Kullanıcıların tek bildiği haremlerini ziyaret etmek istedikleridir. Küçük canavar bunu bilir ve büyük canavarı (beyin yıkama) uyandırır ve birkaç saat ya da gün önce durmak için tüm nedenleri listeleyen aynı kişinin şimdi çaresizce yeniden başlamak için herhangi bir neden görememesine neden olur. Şöyle şeyler söylemeye başlarlar:
"Hayat çok kısa, bir bomba patlayabilir, yarın bir otobüsün altına adım atabilirim. Çok geç bıraktım. Bugünlerde her şeyin sana bağımlılık yarattığını söylüyorlar.”
"Yanlış zamanı seçtim.”
"Noel'den sonra, tatillerimden/testlerimden sonra, hayatımdaki bu stresli olaydan sonra beklemeliydim.”
"Konsantre olamıyorum, sinirleniyorum ve kötü huylu oluyorum, işimi düzgün yapamıyorum bile.”
"Ailem ve arkadaşlarım beni sevmeyecek. Kabul edelim, herkesin iyiliği için baştan başlamak zorundayım. Ben doğrulanmış bir seks bağımlısıyım ve orgazm olmadan bir daha mutlu olmamın hiçbir yolu yok.”
"Hiç kimse seks olmadan hayatta kalamaz."(Seksin tantrik ve propagatif kısımları arasındaki ayrımı göremeyen iyi niyetli insanlar tarafından beyni yıkanmış).
"Bunun olacağını biliyordum, beynim geçmişimde aşırı porno kullanımım nedeniyle dopamin dalgalanmalarından etkilenen değişiklikler nedeniyle deltafosb tarafından ’hassaslaştırıldı’. Değişimler beyinden’ asla ' çıkarılamaz.”
Bu aşamada, kullanıcı genellikle teslim olur. Tarayıcıyı çalıştırıp şizofrenisini artırır. Bir yanda, küçük canavarın en sonunda istediğini yaparak özlemi sona erdirmenin muazzam bir rahatlaması vardır; öte yandan, orgazm berbattır ve kullanıcı bunu neden yaptığını anlayamaz. Bu yüzden kullanıcı iradeden yoksun olduğunu düşünür. Aslında irade eksikliği değil, yaptıkları tek şey fikirlerini değiştirmek ve en son bilgiler ışığında tamamen rasyonel bir karar vermek.
Kesinlikle yok! Uzun sefil bir hayattan daha kısa, keyifli bir hayata sahip olmak çok daha iyidir. Bağımlılar için sonsuz keyif daha caziptir, bu kullanıcı olmayanlar için doğru değildir. Kullanıcının acı çektiği sefalet, geri çekilme sancılarından kaynaklanmıyor - başlangıçta onlar tarafından tetiklense de - asıl ıstırap, şüphe ve belirsizliğin neden olduğu zihindeki çekişmedir. Kullanıcı bir fedakarlık yaptığını hissederek başladığından, daha sonra bir tür stres olan yoksunluk hissetmeye başlar.
"Eğer mutsuzsan, sağlıklı ya da zengin olmanın anlamı nedir?”
Bu stresli zamanlardan biri, beynin onlara 'bir göz atmalarını' söylediği zamandır; aniden geri dönmek isterler. Ancak bırakmış oldukları için bunu yapamazlar ve bu onları daha da depresyona sokar ve kısır döngüde kalmalarını sağlar. Bırakmayı bu kadar zorlaştıran bir başka faktör de, bir şeylerin olmasını beklemektir. Hedefiniz bir sürüş testini geçmekse, testi geçer geçmez hedefinize ulaşıp ulaşmadığınız kesindir. İrade yöntemine göre, iç anlatı şudur: "İnternet pornosu olmadan yeterince uzun süre gidebilirsem, onu izleme dürtüsü eninde sonunda gider." Bunu pratikte, bağımlıların kendi çizgileri veya yoksunluk günleri hakkında konuştukları çevrimiçi forumlarda görebilirsiniz.
Yukarıda belirtildiği gibi, kullanıcının yaşadığı acı zihinseldir ve belirsizlikten kaynaklanmaktadır. Fiziksel bir acı olmamasına rağmen, hala güçlü etkileri vardır. Sonrasında bağımlı unutmaktan çok uzak sefil ve güvensiz bir şekilde şüphe ve korkularla doludur
"Özlem ne kadar sürecek?”
"Bir daha mutlu olacak mıyım?”
"Bir daha sabahları kalkmak isteyecek miyim?”
"Gelecekte stresle nasıl başa çıkacağım?”
Kullanıcı bir şeylerin değişmesini bekliyor ve zor anlarında, 'harem' daha da değerli hale geliyor. Aslında, bir şeyler oluyor ama bilinçsizce, tarayıcıyı açmadan haftalarca hayatta kalabilirlerse, küçük canavara duyulan özlem kaybolur. Bununla birlikte, daha önce de belirtildiği gibi, dopamin ve opioidlerden çekilme sancıları o kadar hafiftir ki, kullanıcı bunların farkında bile değildir. O anda, birçok kullanıcı 'kurtulduğunu' hissediyor ve bunu kanıtlamak için bir göz atarlar ve sonucunda su kaydırağına geri dönerler. Vücuda dopamin sağladıktan sonra, artık zihinlerinin arkasında "Bir tane daha istiyorsun" diyen küçük bir ses vardır. Aslında onlar kendilerini kurtarmadılar sadece tekrar bağlandılar.
Çocukken çizgi film izlerdiniz ve sinirbilime göre onlar için sinir yolları (DeltaFosB) oluşturulur. Bir çocuğu izlemekten vazgeçirmek isteseydiniz, bu yolların hala var olup olmadığını araştırmak ve yetişkinlerin çocukken en sevdikleri çizgi filmleri neden artık izlemek istemediklerini anlamak zorunda kalırdınız. Birincisi, artık çizgi filmlerin yerine daha iyi eğlenceleri vardır ve ikincisi, çizgi filmleri büyüleyici bulmazlar. İrade yöntemiyle çocuğu sadece çizgi filmden mahrum ediyorsunuz, ancak EasyPeasy ile onun içinde hiçbir değer görmediklerine emin olmalarını sağlıyorsunuz. Hangisi daha iyi?
Kullanıcı genellikle "Tekrar bağlanmak istemiyorum!" Diye hemen başka bir seansa başlamaz. Ve saatlerin, günlerin ve hatta haftaların güvenli bir şekilde geçmesini sağlarlar. Daha sonra eski kullanıcı, "geri dönmedim, böylece güvenle başka bir seans yapabilirim" diyebilir. Zaten kaygan bir yokuşun başındaydılar şimdi ilk başladıklarında olduğu gibi aynı tuzağa geri döndüler.
İrade yöntemini kullanarak başaran kullanıcılar, bunu uzun ve zor bulma eğilimindedir, çünkü birincil sorun beyin yıkamadır. Fiziksel bağımlılık öldükten çok sonra, kullanıcı kendini hala sefil bir şekilde bulur. Sonunda, bu uzun süreli işkenceden sağ kurtulduktan sonra, pes etmeyecekleri, sürünmeyi bırakıp hayatın porno olmadan devam ettiğini ve zevkli olduğunu kabullenmeye başlarlar. Bu şekilde Başaranlardan çok daha fazla başarısızlığa uğrayanlar vardır. Bazıları hayatlarının savunmasız bir şekilde devam eder onlara pornonun aslında onları desteklediğini söyleyen belirli bir miktar beyin yıkamaya maruz kalırlar. Bu, neden uzun süre bırakmış birçok kullanıcı daha sonra tekrar başladığını itiraf ediyor.
Birçok eski kullanıcı, ara sıra seansa 'özel bir muamele' olarak veya kendi kendilerine kontrollerinin ne kadar güçlü olduğunu kendilerini ikna etmek için başlar . Tam olarak bunu yapar - ancak seans biter bitmez dopamin ayrılmaya başlar ve zihinlerinin arkasındaki küçük bir ses onları başka birine doğru yönlendirmeye başlar. Eğer buna katılırlarsa yaptıklarının hala kendi kontrolleri altında olduğunu düşünürler. Görünürde şok, yükselme veya yenilik arayışı olmadığını söylerler: "Harika! Gerçekten zevk almadığı sürece, bağımlısı olmayacağım. Noelden / bu tatilden/ bu travmadan sonra duracağım . " Beyinlerinin su kaydıraklarının daha da fazla yağlandığının farkında değiller.
Çok geç, tekrar bağımlı oldular bile! Kendilerini kurtarmayı başardıkları tuzak, yine kurban olduğunu doğruladı.
Daha önce de söylendiği gibi, bu iş zevk vermez asla da vermemiştir zaten .Keyif için izleseydik, hiç kimse porno sitelerinde işini bitirmek için gerekenden daha uzun süre kalmazdı. Ne olursa olsun, kendimizi tatminkar hissetmenin daha iyi bir yolu vardır ve bu da hatıralardan geçer. İnternet pornosundan hoşlandığımızı varsayıyoruz çünkü eğer beğenmezsek bağımlı olacak kadar aptal olamayacağımıza inanıyoruz. Çoğu kullanıcının bunu okuduktan sonra bile, olağanüstü uyaran, yenilik veya şok arayışının farkına varmazlar ve kullanımlarının evrimsel ödül sistemleri tarafından motive edildiğine inanmazlar. Bu yüzden pornoların çoğu bilinçaltına yöneliktir, nörolojik değişikliklerin farkında olsaydınız ve gelecekte bunun pahalıya mal olacağının farkına varsaydınız, yaşanılan zevk yanılsaması bile giderdi.
Zihnimizi pornonun kötü taraflarını görmeye ittiğimizde kendimizi aptal hissederiz. Bununla yüzleşmek zorunda kalsaydık, bu dayanılmaz olurdu! Bir kullanıcıyı porno tüketirken izlerseniz, yalnızca kullandıklarından habersiz olduklarında mutlu olduklarını görürsünüz. Farkına vardıklarında rahatsız ve özür dileme eğilimindedirler. Porno küçük canavarı besler, bu yüzden onu vücudunuzdan beyin yıkama (büyük canavar) ile birlikte temizledikten sonra, izlemeye ne ihtiyacınız ne de arzunuz kalacak!