11 / 33

மனவலிமை முறை

ஆபாசப் படங்களைப் பார்ப்பதை நிறுத்துவது மிகவும் கடினம் என்பது சமூகத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு கருத்து. அதை எப்படி நிறுத்துவது என்று ஆலோசனை வழங்கும் புத்தகங்களும் இணையக் கலந்துரையாடல் தளங்களும் பொதுவாக அது எவ்வளவு கடினம் என்று சொல்வதிலிருந்தே தொடங்குகின்றன. உண்மை என்னவென்றால், அது நம்ப முடியாத அளவுக்கு எளிதானது. அந்தக் கூற்றைக் கேள்விக்குட்படுத்துவது புரிந்துகொள்ளக்கூடியதே; ஆனால் முதலில் அதைப் பற்றிச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். நான்கு நிமிடங்களில் ஒரு மைல் ஓடுவதுதான் உங்கள் இலக்கு என்றால், அது கடினமானது. அதற்குப் பல ஆண்டுகள் கடுமையாகப் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்; அப்படிச் செய்தாலும் அதைச் செய்யும் உடல் திறன் உங்களுக்கு இல்லாமல் போகலாம்.

ஆனால் ஆபாசப் படங்களை நிறுத்துவதற்கு நீங்கள் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், இனி அவற்றைப் பார்க்காமல் இருப்பதும், சுயஇன்பம் செய்யாமல் இருப்பதும், அல்லது இரண்டையுமே நிறுத்துவதும்தான். உங்களைத் தவிர வேறு யாரும் உங்களைச் சுயஇன்பம் செய்யக் கட்டாயப்படுத்துவதில்லை. உணவு அல்லது தண்ணீரைப் போல, உயிர் வாழ்வதற்கும் அது தேவையில்லை. எனவே, அதை நிறுத்த விரும்பினால், அது ஏன் கடினமாக இருக்க வேண்டும்? உண்மையில் அது கடினமல்ல. மனவலிமையைப் பயன்படுத்துவதன் மூலமோ, தாங்கள் ஏதோ ஒரு தியாகம் செய்வதாகப் பயனரை உணர வைக்கும் வேறு எந்த முறையைப் பயன்படுத்துவதன் மூலமோ, பயனர்கள்தான் அதைத் தங்களுக்குக் கடினமாக்கிக்கொள்கிறார்கள். இந்த முறைகளைப் பற்றிப் பார்ப்போம்.

நாம் பயனர்களாக மாற முடிவெடுப்பதில்லை. ஆபாச இதழ்களையோ இணையதளங்களையோ வெறுமனே முயன்று பார்க்கிறோம். நாம் விரும்பும் காணொளியைத் தவிர மற்றவை மோசமாக இருப்பதால் (ஆம், மோசமாகத்தான்), எப்போது வேண்டுமானாலும் நிறுத்திவிடலாம் என்று நம்புகிறோம். முதலில், விரும்பும்போதும் சிறப்புச் சந்தர்ப்பங்களிலும் அந்த முதல் சில காணொளிகளைப் பார்க்கிறோம். நாம் உணர்வதற்குள், அந்தத் தளங்களுக்குத் தொடர்ந்து சென்று விரும்பும்போது சுயஇன்பம் செய்வதோடு நிற்காமல் — அவற்றைப் பார்த்து தினமும் சுயஇன்பம் செய்கிறோம். ஆபாசப் படங்கள் நம் வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாகிவிட்டதால், நாம் எங்கு சென்றாலும் இணைய இணைப்பு தேவைப்படுகிறது. பின்னர் அன்பு, பாலுறவு, உச்சக்கட்ட இன்பம், ஆபாசப் படங்கள் தருவதாகக் கருதும் மன அழுத்த நிவாரணம் ஆகியவை நமக்கு உரியவை என்று நம்புகிறோம். அதே காணொளியும் அதே நடிகர்களும் முன்பிருந்த அதே அளவு கிளர்ச்சியைத் தருவதில்லை என்பது நமக்குத் தோன்றுவதில்லை போலிருக்கிறது; ‘மோசமான ஆபாசப் படங்களைத்’ தவிர்க்க நாம் வகுத்த எல்லையை மீறாமல் இருக்கப் போராடத் தொடங்குகிறோம். உண்மையில், சுயஇன்பமும் இணைய ஆபாசப் படங்களும் நம் பாலுறவு வாழ்க்கையை மேம்படுத்துவதுமில்லை, மன அழுத்தத்தைக் குறைப்பதுமில்லை. அவை இல்லாமல் வாழ்க்கையை ரசிக்கவோ மன அழுத்தத்தைச் சமாளிக்கவோ முடியாது என்று பயனர்கள் நம்புகிறார்கள், அவ்வளவுதான்.

பயனர்கள் ஆபாசப் படங்களை அவசியம் தேவைப்படுவதால் பார்ப்பதில்லை, அவற்றை ரசிப்பதால்தான் பார்க்கிறார்கள் என்ற மாயையில் நாம் இருப்பதால், அவற்றுக்கு அடிமையாகிவிட்டோம் என்பதை உணரப் பொதுவாக நீண்ட காலம் ஆகிறது. புதுமையோ அதிர்ச்சியோ அளவிலும் தீவிரத்திலும் அதிகரிப்போ சேர்க்கப்படாவிட்டால் ஆபாசப் படங்களை நம்மால் ஒருபோதும் ‘ரசிக்க’ முடியாது; அப்படி ரசிக்காத நேரங்களில், எப்போது வேண்டுமானாலும் நிறுத்திவிடலாம் என்ற மாயையில் இருக்கிறோம். இது தன்னம்பிக்கை என்னும் பொறி. “நான் ஆபாசப் படங்களை ரசிப்பதில்லை; எனவே நான் விரும்பும்போது நிறுத்திவிடலாம்”. ஆனால் நிறுத்துவதற்கு நீங்கள் ஒருபோதும் ‘விரும்புவது’ போலத் தெரியவில்லை.

உண்மையில் நிறுத்த முயற்சிக்கும்வரை ஒரு பிரச்சினை இருப்பதை நாம் பொதுவாக உணர்வதில்லை. முதல் முயற்சிகள் பெரும்பாலும் ஆரம்பத்திலேயே ஏற்படுகின்றன — ஒரு துணையைச் சந்தித்த பிறகு, தொடக்கச் சந்திப்புகள் முடிந்ததும் அந்தத் துணை ‘போதுமானவராக இல்லை’ என்று கவனிப்பது அவற்றுக்குத் தூண்டுதலாகிறது. அன்றாட வாழ்க்கையில் உடல்நலப் பாதிப்புகளைக் கவனிப்பது மற்றொரு பொதுவான காரணம்.

காரணம் எதுவாக இருந்தாலும், பயனர் எப்போதும் உடல்நலமோ பாலுறவோ தொடர்பான ஒரு மன அழுத்தச் சூழல் வரும்வரை காத்திருக்கிறார். நிறுத்தியவுடனே, குட்டி அரக்கனுக்குப் பசி எடுக்கத் தொடங்குகிறது. அப்போது பயனர் தன் டோபமின் அளவை உயர்த்தும் ஏதாவது ஒன்றை விரும்புகிறார்: சிகரெட், மது அல்லது அவருக்குப் பிடித்தமான இணைய ஆபாசப் படங்கள். அவருடைய அந்தப்புரம் ஒரு சொடுக்குத் தொலைவில்தான் இருக்கிறது. ஆபாசப் படங்களின் சேமிப்பு இனி வீட்டின் அடித்தளத்தில் இல்லை; அது இணையத்தில் உள்ளது, எங்கிருந்தும் அதை அணுகலாம். துணை அருகில் இருந்தாலோ நண்பர்களுடன் இருந்தாலோ, தன் இணைய அந்தப்புரத்தை அவரால் அணுக முடியாது; அது அவரை மேலும் மன உளைச்சலுக்கு உள்ளாக்குகிறது.

அறிவியல் சார்ந்த தகவல்களையோ இணையச் சமூகங்களையோ பயனர் கண்டிருந்தால், ஆசைகளை எதிர்த்துப் போராடி, எதையோ இழந்துவிட்டதாக உணர்ந்து, மனதுக்குள் ஒரு இழுபறியை அனுபவிப்பார். பொதுவாக மன அழுத்தத்தைத் தணிக்க அவர் பயன்படுத்தும் வழியும் இப்போது கிடைக்காததால், அவருக்கு மூன்று விதமான அடி விழுகிறது. இந்தச் சித்திரவதைக் காலத்துக்குப் பிறகு ஏற்படக்கூடிய விளைவு ஒரு சமரசம்தான் – “நான் குறைத்துக்கொள்கிறேன்” அல்லது “நான் தவறான நேரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டேன்” அல்லது “என் வாழ்க்கையில் மன அழுத்தம் நீங்கும்வரை காத்திருக்கிறேன்.” ஆனால் மன அழுத்தம் நீங்கியவுடன் நிறுத்துவதற்கு எந்தக் காரணமும் இருப்பதில்லை. அடுத்த மன அழுத்தமான காலம் வரும்வரை பயனர் மீண்டும் நிறுத்த முடிவெடுப்பதில்லை.

நிச்சயமாக, சரியான நேரம் என்பது ஒருபோதும் வருவதில்லை; ஏனெனில் பெரும்பாலானவர்களுக்கு வாழ்க்கையில் மன அழுத்தம் அதிகரிக்கிறது. பெற்றோரின் பாதுகாப்பிலிருந்து வெளியேறி, சொந்தமாக வீடு அமைப்பது, வீட்டுக் கடன் வாங்குவது, குழந்தைகள் பெறுவது, அதிகப் பொறுப்புள்ள வேலைகளை ஏற்பது போன்றவற்றைக் கொண்ட உலகில் நுழைகிறோம். எப்படியிருந்தாலும் — பயனரின் வாழ்க்கையில் மன அழுத்தம் குறைய முடியாது; ஏனெனில் ஆபாசப் படங்களே உண்மையில் மன அழுத்தத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. பயனர் எவ்வளவு விரைவாக அதிகத் தீவிரமானவற்றை நாடும் கட்டத்துக்குச் செல்கிறாரோ, அவ்வளவு அதிகமாக மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகிறார்; சார்ந்திருப்பதாகும் மாயையும் அவ்வளவு வலுவாகிறது.

உண்மையில், வாழ்க்கையில் மன அழுத்தம் அதிகரிக்கிறது என்பதே ஒரு மாயை; ஆபாசப் படங்களோ — அல்லது அவற்றைப் போன்ற ஒரு ஊன்றுகோலோ — அந்த மாயையை உருவாக்குகின்றன. இது பின்னர் இன்னும் விரிவாக விவாதிக்கப்படும். ஆனால் இந்த ஆரம்பத் தோல்விகளுக்குப் பிறகு, ஒருநாள் காலையில் விழிக்கும்போது சுயஇன்பம் செய்யவோ ஆபாசப் படங்களைப் பயன்படுத்தவோ விருப்பமே இல்லாமல் போய்விடும் என்ற சாத்தியத்தைத்தான் பயனர் பொதுவாக நம்பியிருக்கிறார். மற்ற முன்னாள் பயனர்களிடமிருந்து கேட்கும் கதைகள் இந்த நம்பிக்கையைப் பொதுவாகத் தூண்டுகின்றன: “ஊடுருவலின்போது என் விறைப்பு குறையும்வரை நான் இதைத் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. அதன் பிறகு ஆபாசப் படங்களைப் பயன்படுத்த விரும்பவில்லை; சுயஇன்பம் செய்வதையும் நிறுத்திவிட்டேன்.”

உங்களை நீங்களே ஏமாற்றிக்கொள்ளாதீர்கள். இந்தக் கதைகளை ஆராய்ந்து பார்த்தால், அவை தோன்றும் அளவுக்கு ஒருபோதும் அவ்வளவு எளிமையானவை அல்ல என்பதைக் கண்டுபிடிப்பீர்கள். பொதுவாக அந்தப் பயனர் ஏற்கனவே நிறுத்துவதற்குத் தயாராகிக்கொண்டிருந்தார்; அந்த நிகழ்வை ஒரு தொடக்க உந்துதலாக மட்டுமே பயன்படுத்தினார். “அப்படியே” நிறுத்திவிட்டவர்களைப் பொறுத்தவரை, பெரும்பாலும் அவர்கள் ஏதோ ஓர் அதிர்ச்சியை அனுபவித்திருப்பார்கள்: ஒருவேளை அவர்களுடைய துணை அதைக் கண்டுபிடித்திருக்கலாம்; தங்கள் வழக்கமான பாலியல் நாட்டத்துக்கு உட்படாத ஆபாசப் படங்களைத் தாங்கள் பார்ப்பதை அவர்களே கவனித்திருக்கலாம்; அல்லது தங்களுக்குப் பாலியல் செயல்பாட்டுக் குறைபாடு ஏற்பட்டுவிட்டதோ என்று அஞ்சியிருக்கலாம். “நான் அப்படிப்பட்ட ஆள்தான்.” உங்களை நீங்களே ஏமாற்றிக்கொள்வதை நிறுத்துங்கள். நீங்கள் அதை நிகழ்த்தினால்தான் அது நிகழும்.

மனவலிமை முறை ஏன் அவ்வளவு கடினமாக இருக்கிறது என்பதை இன்னும் விரிவாகப் பார்ப்போம். நம் வாழ்நாளின் பெரும்பகுதியில், பிரச்சினையைப் பார்க்க மறுக்கும் “நாளை நிறுத்திவிடுவேன்” என்ற அணுகுமுறையைக் கடைப்பிடிக்கிறோம். எப்போதாவது ஏதாவது ஒன்று நிறுத்தும் முயற்சியைத் தூண்டும். அது உடல்நலம், ஆண்மை பற்றிய கவலையாக இருக்கலாம்; அல்லது நம்மை நாமே ஆராய்ந்து, உண்மையில் அதை ரசிக்கவில்லை என்பதை உணர்வதாக இருக்கலாம். காரணம் எதுவாக இருந்தாலும், ஆபாசப் படங்களின் சாதக பாதகங்களைச் சீர்தூக்கிப் பார்க்கத் தொடங்குகிறோம். பாலுறவு தாந்திரீகப் பகுதி (தொடுதல், மணம், குரல்), இனப்பெருக்கப் பகுதி (உச்சக்கட்ட இன்பம்) எனப் பிரிக்கப்படுகிறது; நம் மனதைத் திறப்பதற்கான முக்கியத் திறவுகோல்களில் இதுவும் ஒன்று. இந்த முக்கியமான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்ளாவிட்டால் குழப்பம் ஏற்படும்; அது தோல்விக்கு வழிவகுக்கும். பகுத்தறிவுடன் ஆராயும்போது, நம் வாழ்நாள் முழுவதும் அறிந்திருந்ததையே கண்டுபிடிக்கிறோம். ஆயிரம் முறை ஆராய்ந்தாலும் முடிவு இதுதான்: “அதைப் பார்ப்பதை நிறுத்துங்கள்!”

நீங்கள் உட்கார்ந்து நிறுத்துவதால் கிடைக்கும் நன்மைகளுக்குப் புள்ளிகள் அளித்து, அவற்றை ஆபாசப் படங்களின் நன்மைகளுடன் ஒப்பிட்டால், நிறுத்துவதற்கான மொத்தப் புள்ளிகள் எந்த ‘பாதகங்களையும்’ விடப் பல மடங்கு அதிகமாக இருக்கும். பாஸ்கலின் பந்தய வாதத்தைப் பயன்படுத்தினால், நிறுத்துவதால் நீங்கள் இழப்பது கிட்டத்தட்ட எதுவுமில்லை; ஆதாயம் பெறுவதற்கான வாய்ப்பு அதிகம், இழப்பு ஏற்படாமல் இருப்பதற்கான வாய்ப்பு இன்னும் அதிகம். பயன்படுத்தாதவராக இருப்பதே தனக்கு நல்லது என்று பயனருக்குத் தெரிந்தாலும், தாம் ஒரு தியாகம் செய்வதாக உள்ள நம்பிக்கை அவரைத் தடுக்கிறது. அது ஒரு மாயையாக இருந்தாலும் வலுவானது. ஏன் என்று தெரியாவிட்டாலும், வாழ்க்கையின் நல்ல நேரங்களிலும் கெட்ட நேரங்களிலும் ஆபாசப் படங்களைப் பார்க்கும் அமர்வுகள் உதவுவதாகப் பயனர் நம்புகிறார். முயற்சியைத் தொடங்குவதற்கு முன்பே, சமூகத்தின் மூளைச்சலவையுடன் அவரது சொந்த அடிமைத்தனத்தின் மூளைச்சலவையும் சேர்ந்து அதை மேலும் வலுப்படுத்துகின்றன; பின்னர் ‘கைவிடுவது’ எவ்வளவு கடினம் என்பது பற்றிய இன்னும் வலுவான மூளைச்சலவையும் அவற்றுடன் சேர்கிறது.

பல மாதங்களாக நிறுத்தியிருந்தும் இன்னும் தீவிரமான ஏக்கத்துடன் இருப்பவர்களின் கதைகளைப் பயனர்கள் கேட்கிறார்கள். நிறுத்திய பிறகு, இன்னொரு அமர்வை அனுபவிக்க ஆசையாக இருப்பதாக வாழ்நாள் முழுவதும் புலம்பிக்கொண்டிருக்கும் அதிருப்தியடைந்த முன்னாள் பயனர்களின் கதைகளையும் கேட்கிறார்கள். பல மாதங்கள் அல்லது ஆண்டுகள் நிறுத்தி, மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்துவிட்டு, ஆபாசப் படங்களை ஒருமுறை ‘எட்டிப் பார்த்ததால்’ திடீரென்று மீண்டும் அடிமையானவர்களின் கதைகளும் உள்ளன. நோயின் முற்றிய நிலையில் இருக்கும் பலரைப் பயனர்கள் அறிந்திருக்கலாம்: அவர்கள் கண்முன்னே தங்களை அழித்துக்கொண்டும், வாழ்க்கையைச் சிறிதும் ரசிக்காமலும் இருந்தாலும் தொடர்ந்து பயன்படுத்துகிறார்கள். கூடுதலாக, பயனர்களே அந்த அனுபவங்களில் ஒன்றையோ பலவற்றையோ சந்தித்திருக்கலாம்.

எனவே, “அருமை! செய்தி கேட்டீர்களா? நான் இனி ஆபாசப் படங்களைப் பார்க்க வேண்டியதில்லை!” என்ற உணர்வுடன் தொடங்குவதற்குப் பதிலாக, எவரெஸ்டில் ஏற முயற்சிப்பதைப் போல, அவநம்பிக்கையுடனும் சோர்வுடனும் தொடங்குகிறார்கள். குட்டி அரக்கன் ஒருமுறை உங்களைப் பிடித்துவிட்டால், வாழ்நாள் முழுவதும் அதன் பிடியில்தான் இருப்பீர்கள் என்று தவறாக முடிவுசெய்கிறார்கள். பல பயனர்கள் தங்கள் காதலிகளிடமோ மனைவிகளிடமோ மன்னிப்புக் கேட்டபடியே முயற்சியைத் தொடங்குகிறார்கள்: “பார், நான் ஆபாசப் படங்களைக் கைவிட முயற்சிக்கிறேன். அடுத்த சில வாரங்களுக்கு நான் எரிச்சலாக இருக்கலாம்; அதனால் என்னைக் கொஞ்சம் பொறுத்துக்கொள்.” பெரும்பாலான முயற்சிகள் தொடங்குவதற்கு முன்பே தோல்விக்கு ஆளாகின்றன.

ஒரு பயனர் ஓர் அமர்வும் இல்லாமல் சில நாட்களைக் கடந்துவிடுகிறார் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அவரது பாலியல் கிளர்ச்சி திரும்பி வருகிறது; அவர் மீளத் தொடங்குகிறார். தனக்குப் பிடித்த காணொளித் தளங்களைத் திறக்காததால், முன்பு கவனிக்காமல் விட்ட சாதாரணத் தூண்டுதல்களாலேயே இப்போது கிளர்ச்சி அடைகிறார். முதலில் நிறுத்த முடிவெடுத்ததற்கான காரணங்கள் அவரது எண்ணங்களிலிருந்து விரைவாக மறைந்துபோகின்றன. வாகனம் ஓட்டும்போது ஒரு மோசமான சாலை விபத்தைப் பார்ப்பது போன்றது இது. அது சிறிது நேரத்துக்கு உங்கள் வேகத்தைக் குறைக்கும்; ஆனால் அடுத்த முறை ஒரு சந்திப்புக்கு நேரமாகிவிட்டால், வேக மிதியை அழுத்துவீர்கள்.

இந்தப் போரின் மறுபக்கத்தில், தனக்குத் தேவையானதை இன்னும் பெறாத குட்டி அரக்கன் இருக்கிறான். உடல் வலி ஏதும் இல்லை — சளி காரணமாக இதே உணர்வு ஏற்பட்டிருந்தால், நீங்கள் வேலையை நிறுத்தவோ மனம் தளரவோ மாட்டீர்கள்; அதைச் சிரித்தபடி புறக்கணிப்பீர்கள். பயனருக்குத் தெரிந்ததெல்லாம், தன் அந்தப்புரத்துக்குச் செல்ல விரும்புகிறார் என்பதுதான். குட்டி அரக்கனுக்கு இது தெரியும்; அவன் பெரிய மூளைச்சலவை அரக்கனைத் தூண்டிவிடுகிறான். இதனால் சில மணி நேரங்கள் அல்லது நாட்களுக்கு முன்பு நிறுத்துவதற்கான காரணங்களையெல்லாம் பட்டியலிட்ட அதே நபர், இப்போது மீண்டும் தொடங்குவதற்கு ஏதாவது சாக்குக் கிடைக்குமா என்று தீவிரமாகத் தேடுகிறார். அவர்கள் இது போன்ற விஷயங்களைச் சொல்லத் தொடங்குகிறார்கள்:

இந்தக் கட்டத்தில் பயனர் பொதுவாக விட்டுக்கொடுக்கிறார். உலாவியைத் திறக்கும்போது, மனதின் இரு வேறு நிலைகளுக்கு இடையிலான பிளவு அதிகரிக்கிறது. ஒரு புறம் குட்டி அரக்கனுக்குக் கடைசியாகத் தேவையானது கிடைப்பதால் ஏக்கம் முடிவுக்கு வந்து மிகுந்த நிம்மதி ஏற்படுகிறது; மறுபுறம் உச்சக்கட்ட இன்பம் மோசமாக இருக்கிறது, தான் ஏன் இதைச் செய்கிறோம் என்று பயனருக்குப் புரியவில்லை. இதனால்தான் தனக்கு மனவலிமை இல்லை என்று பயனர் நினைக்கிறார். உண்மையில் அது மனவலிமைக் குறைவு அல்ல. அவர் செய்ததெல்லாம் தன் மனதை மாற்றிக்கொண்டு, சமீபத்தில் கிடைத்த தகவலின் அடிப்படையில் முற்றிலும் பகுத்தறிவான ஒரு முடிவை எடுத்ததுதான்.

“நீங்கள் துயரமாக இருந்தால், உடல்நலத்தோடு அல்லது செல்வத்தோடு இருந்து என்ன பயன்?”

எந்தப் பயனும் இல்லை! நீண்ட துயரமான வாழ்க்கையைவிட, குறுகியதாயினும் மகிழ்ச்சியான வாழ்க்கையே எவ்வளவோ மேல். நல்லவேளையாக, பயன்படுத்தாதவருக்கு இந்தக் கருத்து உண்மையல்ல; ஏனெனில் அவரது வாழ்க்கை அளவிட முடியாத அளவுக்கு மகிழ்ச்சியானது. பயனர் அனுபவிக்கும் துயரம் விலகல் அறிகுறிகளின் வேதனையால் ஏற்படுவதில்லை — ஆரம்பத்தில் அவை அதைத் தூண்டினாலும் — சந்தேகமும் உறுதியின்மையும் ஏற்படுத்தும் மனதுக்குள் நடக்கும் இழுபறியே உண்மையான வேதனை. தான் ஒரு தியாகம் செய்வதாக உணர்ந்தபடி பயனர் தொடங்குவதால், பின்னர் எதையோ இழந்துவிட்டதாக உணரத் தொடங்குகிறார்; அதுவும் ஒரு வகையான மன அழுத்தம்தான்.

இப்படிப்பட்ட மன அழுத்தமான நேரங்களில் ஒன்று, நிறுத்திய உடனேயே பழைய நிலைக்குத் திரும்ப விரும்பும் மூளை, ‘சற்றே எட்டிப் பார்’ என்று அவரிடம் சொல்லும் நேரம். ஆனால் நிறுத்திவிட்டதால் அவரால் அப்படிச் செய்ய முடியாது; இது அவரை மேலும் மனச்சோர்வடையச் செய்து, அந்தத் தூண்டுதலை மீண்டும் கிளப்புகிறது. நிறுத்துவதை மிகவும் கடினமாக்கும் மற்றொரு காரணி, ஏதோ ஒன்று நடப்பதற்காகக் காத்திருப்பது. ஓட்டுநர் தேர்வில் தேர்ச்சி பெறுவதே உங்கள் இலக்கு என்றால், தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றவுடனேயே உங்கள் இலக்கை அடைந்துவிட்டீர்களா என்பது உறுதியாகத் தெரியும். மனவலிமை முறையில் மனதுக்குள் ஓடும் எண்ணம் இதுதான் – “நீண்ட காலம் இணைய ஆபாசப் படங்களைப் பார்க்காமல் இருந்தால், இறுதியில் அவற்றைப் பார்க்கும் உந்துதல் போய்விடும்.” இணையக் கலந்துரையாடல் தளங்களில் அடிமையானவர்கள் தாங்கள் தொடர்ந்து தவிர்த்த நாட்கள் அல்லது பயன்படுத்தாமல் இருந்த நாட்கள் பற்றிப் பேசும்போது இதை நடைமுறையில் காணலாம்.

மேலே சொன்னதுபோல, பயனர் அனுபவிக்கும் வேதனை மனம் சார்ந்தது; அது உறுதியின்மையால் ஏற்படுகிறது. உடல் வலி இல்லாவிட்டாலும், அது வலுவான பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகிறது. இப்போது துயரத்துடனும் பாதுகாப்பின்மை உணர்வுடனும் இருக்கும் பயனரால் அதை மறக்கவே முடியவில்லை; மாறாக, சந்தேகங்களும் அச்சங்களும் நிறைந்திருக்கின்றன.

நிலைமை மேம்படுவதற்காகப் பயனர் காத்திருக்கிறார்; ஆனால் அவர் இன்னும் சோர்வுடன் புலம்பிக்கொண்டிருக்கும்போது, அந்த ‘அந்தப்புரம்’ மேலும் மேலும் மதிப்புடையதாகத் தோன்றுகிறது. உண்மையில் ஏதோ ஒன்று நடந்துகொண்டுதான் இருக்கிறது, ஆனால் அது அவருக்குத் தெரியாமலேயே நடக்கிறது: உலாவியைத் திறக்காமல் பல வாரங்களைக் கடக்க முடிந்தால், குட்டி அரக்கனுக்கான ஏக்கம் மறைந்துவிடுகிறது. ஆனால் முன்பு சொன்னதுபோல, டோபமின் மற்றும் ஓபியாய்டுகளிலிருந்து விலகுவதால் ஏற்படும் விலகல் அறிகுறிகளின் வேதனை மிகவும் லேசானது; அதைப் பயனர் உணர்வதுகூட இல்லை. இந்த நேரத்தில், பல பயனர்கள் தாங்கள் ‘அதிலிருந்து விடுபட்டுவிட்டதாக’ உணர்கிறார்கள். அதை நிரூபிப்பதற்காக எட்டிப் பார்க்கிறார்கள்; அது அவர்களை மீண்டும் நீர்ச்சறுக்குப் பாதையில் கீழே தள்ளிவிடுகிறது. உடலுக்கு டோபமினை வழங்கிவிட்டதால், இப்போது அவர்கள் மனதின் அடியில் ஒரு சிறிய குரல் “உனக்கு இன்னொன்று வேண்டும்.” என்று சொல்கிறது. உண்மையில் அவர்கள் அதிலிருந்து விடுபட்டிருந்தார்கள்; ஆனால் மீண்டும் தங்களை அதில் சிக்கவைத்துக்கொண்டார்கள்.

சிறுவயதில் நீங்கள் கார்ட்டூன்களைப் பார்த்தீர்கள்; நரம்பியலின்படி, அவற்றுக்கான நரம்புப் பாதைகளை (DeltaFosB) உருவாக்கினீர்கள். ஒரு குழந்தை அவற்றைப் பார்ப்பதைத் தடுக்க விரும்பினால், அந்தப் பாதைகள் இன்னும் இருக்கின்றனவா என்று ஆராய்வீர்கள்; பெரியவர்களிடம் அவர்கள் சிறுவயதில் விரும்பிய கார்ட்டூன்களை இப்போது ஏன் பார்க்க விரும்புவதில்லை என்றும் கேட்பீர்கள். முதலாவதாக, சிறந்த பொழுதுபோக்குகள் கிடைக்கின்றன; இரண்டாவதாக, அந்தக் கார்ட்டூன்களின் மாயக் கவர்ச்சி இப்போது இல்லை. மனவலிமை முறையில் நீங்கள் குழந்தைக்குக் கார்ட்டூனை மறுக்கிறீர்கள்; ஆனால் EasyPeasy மூலம், அதில் எந்தப் பயனும் இல்லை என்பதையும் குழந்தை புரிந்துகொள்வதை உறுதிசெய்கிறீர்கள். எது சிறந்தது?

பயனர் பொதுவாக உடனடியாக மற்றொரு அமர்வுக்குச் செல்வதில்லை. “நான் மீண்டும் அடிமையாக விரும்பவில்லை!” என்று நினைத்துக்கொண்டு, பாதுகாப்பான இடைவெளியாகச் சில மணி நேரங்கள், நாட்கள் அல்லது வாரங்களைக்கூடக் கடக்க விடுகிறார். பிறகு அந்த முன்னாள் பயனர், “சரி, நான் அடிமையாகவில்லை; எனவே பாதுகாப்பாக இன்னொரு அமர்வை அனுபவிக்கலாம்.” என்று சொல்லிக்கொள்ளலாம். முதலில் தொடங்கியபோது சிக்கிய அதே பொறியில் அவர்கள் மீண்டும் விழுந்துவிட்டார்கள்; ஏற்கனவே வழுக்கும் சரிவில் இறங்கிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

மனவலிமை முறையைப் பயன்படுத்தி வெற்றி பெறுபவர்களுக்கு அது நீண்டதாகவும் கடினமானதாகவும் இருப்பது வழக்கம்; ஏனெனில் முதன்மையான பிரச்சினை மூளைச்சலவைதான். உடல் சார்ந்த அடிமைத்தனம் நீங்கி நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகும் பயனர் துயரத்துடன் சோர்ந்து திரிகிறார். இறுதியில், இந்த நீண்டகாலச் சித்திரவதையைக் கடந்து வந்த பிறகு, தாம் விட்டுக்கொடுக்கப் போவதில்லை என்பது அவருக்குப் புரியத் தொடங்குகிறது. சோர்ந்து புலம்புவதை நிறுத்தி, ஆபாசப் படங்கள் இல்லாமலும் வாழ்க்கை தொடர்கிறது, அதை ரசிக்க முடியும் என்பதை ஏற்றுக்கொள்கிறார். வெற்றிகளைவிடத் தோல்விகள் கணிசமாக அதிகம். ஏனெனில் வெற்றி பெறுபவர்களில் சிலர் மீண்டும் சிக்கக்கூடிய நிலையிலேயே வாழ்கிறார்கள்; ஆபாசப் படங்கள் உண்மையிலேயே தங்களுக்கு ஓர் உற்சாகத்தைத் தருகின்றன என்று சொல்லும் மூளைச்சலவையின் ஒரு பகுதி அவர்களிடம் எஞ்சியிருக்கிறது. நீண்ட காலத்துக்கு நிறுத்தியிருந்த பல பயனர்கள் பின்னர் ஏன் மீண்டும் தொடங்குகிறார்கள் என்பதை இது விளக்குகிறது.

பல முன்னாள் பயனர்கள் அவ்வப்போது ஒரு ‘சிறப்பு விருந்தாகவோ’ அல்லது தங்கள் சுயக்கட்டுப்பாடு எவ்வளவு வலுவானது என்பதைத் தங்களுக்கே நிரூபிக்கவோ ஓர் அமர்வை அனுபவிப்பார்கள். அது அவர்களுக்குத் தங்கள் கட்டுப்பாட்டை நிரூபிப்பதாகவே தோன்றும் — ஆனால் அமர்வு முடிந்தவுடனே டோபமின் குறையத் தொடங்குகிறது; அவர்கள் மனதின் அடியில் ஒரு சிறிய குரல் அவர்களை அடுத்த அமர்வை நோக்கித் தள்ளத் தொடங்குகிறது. அதில் ஈடுபட அவர்கள் முடிவெடுத்தால், அப்போதும் அது கட்டுப்பாட்டுக்குள் இருப்பது போலவே தோன்றும்: அதிர்ச்சியூட்டும் காட்சிகள் இல்லை, அதிகத் தீவிரமானவற்றை நாடுவதில்லை, புதுமையைத் தேடுவதில்லை. எனவே அவர்கள், “அற்புதம்! நான் உண்மையில் இதை ரசிக்காதவரை, இதற்கு அடிமையாக மாட்டேன். கிறிஸ்துமஸ் / இந்த விடுமுறை / இந்த மன அதிர்ச்சி முடிந்த பிறகு நிறுத்திவிடுவேன்.” என்று சொல்கிறார்கள். தங்கள் மூளையின் நீர்ச்சறுக்குப் பாதைகள் இன்னும் அதிகமாக வழுக்கும்படி செய்யப்பட்டுவிட்டன என்பது அவர்களுக்குத் தெரியாது.

மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது, அவர்கள் ஏற்கனவே அடிமையாகிவிட்டார்கள்! அவர்கள் போராடி வெளியேறிய பொறி மீண்டும் அவர்களை இரையாக்கிவிட்டது.

முன்பு சொன்னதுபோல, ரசனைக்கும் இதற்கும் தொடர்பே இல்லை. ஒருபோதும் இருந்ததில்லை! ரசிப்பதற்காக நாம் பார்த்திருந்தால், அந்தச் செயலை முடிக்கத் தேவையான நேரத்தைவிட அதிக நேரம் யாரும் காணொளித் தளங்களில் செலவிட மாட்டார்கள். எப்படியிருந்தாலும், சுயஇன்பத்துக்கு நினைவுகளைப் பயன்படுத்துவது ஒரு சிறந்த வழி. நாம் இணைய ஆபாசப் படங்களை ரசிக்காவிட்டால், அவற்றுக்கு அடிமையாகும் அளவுக்கு முட்டாள்களாக இருப்போம் என்பதை நம்ப முடியாததால்தான் அவற்றை ரசிப்பதாகக் கருதுகிறோம். பெரும்பாலான பயனர்களுக்கு இயற்கையான தூண்டுதலைவிட மிகைப்படுத்தப்பட்ட தூண்டுதல், புதுமை அல்லது அதிர்ச்சியைத் தேடுதல் பற்றிய எந்தப் புரிதலும் இல்லை. அதைப் பற்றிப் படித்த பிறகும்கூட, பரிணாம வளர்ச்சியால் உருவான மூளையின் வெகுமதிச் சுற்றமைப்பே தங்கள் பயன்பாட்டைத் தூண்டுகிறது என்பதை அவர்கள் நம்புவதில்லை. அதனால்தான் ஆபாசப் படங்களின் பயன்பாட்டில் பெரும்பகுதி ஆழ்மனதில் நடக்கிறது — நரம்பியல் மாற்றங்களை நீங்கள் அறிந்திருந்து, எதிர்காலத்தில் அதற்காக நீங்கள் பணம் செலவிடுவதை நியாயப்படுத்த வேண்டியிருந்தால், ரசிப்பதாகத் தோன்றும் மாயைகூட மறைந்துவிடும்.

மோசமான பக்கத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்காமல் மனதை அடைக்க முயலும்போது, நாம் முட்டாள்களாக உணர்கிறோம். அதை நாம் நேருக்கு நேர் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தால், அது தாங்க முடியாததாக இருக்கும்! ஒரு பயனர் பயன்படுத்திக்கொண்டிருப்பதைக் கவனித்தால், தான் பயன்படுத்துகிறோம் என்ற உணர்வு இல்லாதபோது மட்டுமே அவர் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதைக் காண்பீர்கள். அதை உணர்ந்தவுடன், அவர் பொதுவாக அசௌகரியமாகவும் மன்னிப்புக் கேட்கும் மனநிலையிலும் இருப்பார். ஆபாசப் படங்கள் குட்டி அரக்கனுக்கு உணவளிக்கின்றன. எனவே மூளைச்சலவையுடன் (பெரிய அரக்கனுடன்) சேர்த்து அவனையும் உங்கள் உடலிலிருந்து வெளியேற்றிவிட்டால், அவற்றைப் பார்ப்பதற்கான தேவையோ விருப்பமோ உங்களுக்கு இருக்காது!