7 / 33
من از چه چیزی دست می کشم؟
مطلقا هيچ چيز. دليل سختي ترك كردن پورن اين است كه مي ترسيم لذت يا عصايي كمكي را از دست بدهيم. ترس از اين كه موقعيت هاي لذت بخش خاصي ديگر هرگز مانند سابق لذت بخش نخواهند بود. ترس از اين كه ديگر قادر نخواهيد بود از پس موقعيت هاي پر استرس بر بياييد. به عبارت ديگر اين تاثير شست و شو هاي مغزي است كه باعث به وجود آمدن اين توهم شده است كه سكس و ارگاسم براي همه ي انسان ها ضروري است. و در مرحله ي بعد اين اعتقاد وجود دارد كه چيزي ذاتي در پورن وجود دارد كه اگر ترك كنيم خودمان را از آن محروم كرده ايم و در خود يك خلا و احساس نياز ايجاد كرده ايم.
اين را در ذهن خود روشن كنيد :پورن هيچ خلائي را پر نمي كند بلكه آن را ايجاد مي كند.
جسم ما پيچيده ترين سيستم وجود بر روي اين سياره است. اگر قرار بود اين جسم نيازي به محرك هاي فوق طبيعي داشته باشد اكنون ما به جاي يك مدار پاداش در مغزمان چنين مدار پاداش براي اين موقعيت ها داشتيم. حتي جسم ما فرق بين سم و غذا را مي داند و شما از ابتدا ذاتا مي دانستيد كه هيچ نيازي به پورن نداريد و از همان ابتدا متوجه بوديد كه داريد به خودتان آسيب مي زنيد و اين زنگ خطر طبيعي توسط فرد معتاد ناديده گرفته مي شود.
هيچ چيزي براي از دست دادن وجود ندارد۱ .۷
وقتي هيولاي كوچك را از بدنتان و هيولاي بزرگ را از ذهنتان بيرون كرديد، نه تنها ديگر تمايل چنداني به خود ارضايي نخواهيد داشت بلكه ديگر دليلي هم براي استفاده از پورن به همراه آن نمي بينيد. وقتي صحبت از اعتياد به پورن مي شود، دانسته ها و ندانسته هاي زيادي وجود دارد، و بسياري از افراد در جامعه ي پزشكي تمايلي ندارند شخصي را به عنوان معتاد به پورنوگرافي معرفي كنند. در نتيجه ي اين امر، بسياري از علائم گزارش شده براي اعتياد به پورنوگرافي، به اشتباه به بيماري هاي ديگر ربط داده مي شوند. اينطور نيست كه معتادان انسان هاي احمقي باشند، بلكه فقط بدون مصرف پورن احساس بدبختي مي كنند. انگار بين يك شيطان و يك درياي عميق گير افتاده اند. اگر براي مدتي پرهيز كنند، به اين دليل كه نمي توانند پورن ببينند احساس بدبختي مي كنند. اگر هم پورن تماشا مي كند به دليل احساس گناه و تنفر از خود، احساس بدبختي مي كنند. هنگامي كه دچار علائمي مانند كمردرد يا اختلال عملكرد جنسي مي شوند، ذهن آنها بين پذيرش مسئوليت و نگاه به سمت عقب، گير مي افتد.
يكي ديگر از شباهت با سيگاري ها در اينجا وجود دارد،همه ما سيگاري هايي را ديده ايم كه براي فقط يك پوك ديگر براي خودشان دليل تراشي مي كنند و خودشان را گول مي زنند. در اينجا مي شود اعتياد را در عمل ديد. معتادان اين كار را براي لذت انجام نمي دهند، در عوض اين كار را انجام مي دهند زيرا بدون انجام آن، احساس بدبختي مي كنند.
براي بسياري، اولين تجربه جنسي آنها به ارگاسم ختم شده است، بنابراين آنها اين باور را به دست آورده اند كه نمي توانند بدون ارگاسم از رابطه جنسي لذت ببرند. براي مردان، پورن به عنوان كمك جانبي اي براي رابطه جنسي، حتي گاهي اوقات به عنوان آموزش اعتماد به نفس در حين عمل، به خورد آنها داده مي شود. اين گونه توجيهات مزخرف است، شرطي شدن به محرك هاي فوق طبيعي فقط مي تواند در پايين آوردن اعتماد به نفس آنها موفق باشد.
نه تنها چيزي براي از دست دادن وجود ندارد بلكه بعد از ترك كردن، به بسياري مزاياي مثبت خواهيد رسيد. معمولا وقتي افراد به فكر ترك كردن پورن مي افتند به مزايايي مانند افزايش تمركز و يا مردانگي فكر مي كنند. البته اين دست آورد ها هم در بسيار موارد خوب هستند ولي به نظر من مهم ترين مزاياي ترك پورن، مزيت هاي رواني هستند :
بازگشت دوباره ي شجاعت و اعتماد به نفس
آزادي از بردگي
ديگر آن سايه ي سياه اعتياد در پس ذهنتان نيست و بخاطر آن از خودتان نفرت نداريد
زيبايي پرهيز از پورن، آيا پورن خلائي را پر مي كند؟۲ .۷
تصور كنيد دچار نوعي تبخال پوستي مي شويد. سپس به يك دارو ساز مراجعه مي كنيد و او به شما نوعي پماد مي دهد و مي گويد اين پماد مي تواند تبخال را از بين ببرد. و به محض اين كه پماد را روي تبخال مي گذاريد، تبخال از بين مي رود. ولي يك هفته ي بعد سر و كله ي تبخال دوباره پيدا مي شود. در نتيجه دوباره پيش دارو ساز مي رويد و باز هم از آن پماد تهيه مي كنيد و دارو ساز هم با كمال ميل آن را در اختيار شما قرار مي دهد.
باز هم از پماد استفاده مي كنيد و تبخال محو مي شود. ولي پس از مدتي دوباره سر و كله آن پيدا مي شود و هر بار كه اين اتفاق مي افتد بزرگ تر و دردناك تر مي شود و فاصله ي برگشت نيز هر بار كوتاه تر و كوتاه تر مي شود. در نهايت تبخال كل صورت شما را مي پوشاند و به طرز وحشتناكي دردناك است، و هر نيم ساعت يك بار هم بر مي گردد. البته شما مي دانيد كه آن پماد آن را به طور موقت از بين خواهد برد ولي با اين حال دائما نگران هستيد. آيا تبخال در نهايت تمام بدنتان را خواهد گرفت؟ آيا كاملا از بين خواهد رفت؟ پيش دكترتان باز مي گرديد و او نيز نمي تواند تبخالتان را درمان كند. پس سعي مي كنيد چيز هاي ديگر را نيز امتحان كنيد ولي انگار هيچ چيز به جز آن پماد نمي تواند مشكل شمارا بر طرف كند.
اكنون ديگر كاملا وابسته ي آن پماد شده ايد. ديگر هرگز از خانه بيرون نمي رويد مگر اين كه مطمئن شويد يك بسته از آن پماد همراهتان باشد. اگر قرار است به يك مسافرت طولاني برويد مطمئن مي شويد كه حتما چند بسته از آن همراهتان باشد. اضافه بر نگراني هايتان درباره ي سلامتي بايد براي هر بسته پماد نيز صد دلار هزينه كنيد. البته هيچ گزينه ي ديگري نيز جز خريد آن پماد نداريد.
ناگهان در اينترنت با يك مقاله مواجه مي شويد و متوجه مي شويد اين مشكل فقط براي شما به وجود نيامده است و افراد بسياري در سراسر جهان دوچار آن شده اند. در حقيقت جامعه ي پزشكي متوجه مي شود كه آن پماد واقعا تبخال را درمان نمي كرد و به جاي آن فقط باعث محو شدن تاثيرش از روي پوست مي شد. و اين خود پماد بوده است كه باعث رشد و بزرگتر شدن تبخال شده است. بنابراين تنها كاري كه براي خلاص شدن از شر زخم بايد انجام دهيد اين است كه استفاده از پماد را متوقف كنيد و خود تبخال در زمان مناسب ناپديد خواهد شد.
اين مثال را براي خود تجسم كنيد. آيا در چنين شرايطي به استفاده از پماد ادامه مي دهيد؟ آيا براي استفاده نكردن از پماد نياز به اراده داريد؟ حتي اگر آن مقاله اي كه ديده بوديد را باور نكرده باشيد ممكن است چند روزي دچار هراس شويد ولي به محض اين كه متوجه شويد تبخال در حال بهتر و بهتر شدن است نياز و خواستن آن پماد به كلي در شما از بين مي رود. آيا بعد از قطع مصرف پماد احساس بدبختي مي كنيد؟ معلوم است كه نه. شما مشكل وحشتناكي داشتيد كه گمان مي كرديد حل شدني نيست ولي اكنون پاسخ را يافته ايد. حتي اگر از بين رفتن كامل تبخال يك سال طول بكشد هر روز حستان از روز قبل بهتر مي شود و با خود مي انديشيد كه چقدر خوب است كه بالاخره داريد از شر آن تبخال خلاص مي شويد. اين دقيقا اتفاقي است كه با ترك پورن براي شما خواهد افتاد.
البته اين تبخال درد هاي جسمي، كاهش ميل جنسي، ضعف نعوظ، مه مغزي، هدر دادن زمان پاي تصاوير دو بعدي احساس عدم استحقاق و اعتماد به نفس، تنفر از كساني كه با حضورشان مجبور مي شويد پورن را كنار بگذاريد و يا حتي بد تر، تنفر از خودتان نيستند. البته اين ها هم در كنار تبخال اصلي وجود دارند.
ولي تبخال واقعي آن چيزي است كه باعث مي شود ذهنتان را به روي همه ي اتفاقات جهان ببنديد و آن حس شديد نياز به نوعي پر كردن آن حس خلايي است كه در درونتان وجود دارد. غير معتاد ها از اين احساس رنج نمي برند. و مهم ترين چيزي كه از آن رنج مي برديم ترس بود. مهم ترين دست آورد فرار از اين تله نيز رهايي از اين ترس خواهد بود. بار اولي كه با پورن مواجه شديد اين ترس در شما به وجود آمد و سپس تقويت شد و با هر بار مصرف دوباره به جاي خودش بر مي گردد.
هر زماني كه خواستيد ببينيد اين تبخال براي شما شامل چه چيز هايي مي شود كافي است خود را با كسي كه تا به حال در عمرش پورن نديده است مقايسه كنيد. ايا او براي رهايي از استرس به پورن نياز دارد؟ ايا وقتي حوصله اش سر رفته است ياد پورن مي افتد؟ آيا چيزي را از دست داده است؟ آيا براي انجام وظايفش نياز به پورن دارد؟ خير. پورن هيچ كدام از اين موقعيت هارا بهبود نمي بخشد وگرنه معتادان پورن اكنون كم استرس ترين و پر تمركز ترين افراد جهان مي شدند بلكه اين خود پورن است كه اين خلا هارا به وجود آورده است . اين خود پماد بود كه باعث رشد تبخال مي شد.
البته برخي معتادان به ظاهر شاد توسط هيولاي كوچك خود فريب خورده اند و نمي خواهند بپذيرند در چه كابوسي به سر مي برند. و حاضرند ساعت ها بحث هاي ساختگي كنند تا كار احمقانه ي خود را توجيه كنند.
ولي تصور كنيد آزادي از چنين كابوسي چقدر مي تواند زيبا و لذت بخش باشد.