12 / 33

در دام کاهش دادن نیفتید

بسياري افراد به عنوان قدمي در جهت ترك سعي مي كنند مصرف خود را كاهش دهند. و يا اين كار را در جهت كنترل هيولاي كوچك انجام مي دهند. بسياري ديگر كم كردن مصرف يا رژيم پورن را پيشنهاد مي كنند. ولي بايد بدانيد كه اين استراتژي براي ترك مي تواند كشنده باشد، همين تلاش ها براي كاهش مصرف است كه مارا براي تمام عمر در تله نگه خواهد داشت. به طور كلي اين ايده، بعد از تلاش هاي ناموفق براي ترك به ذهن فرد مي رسد. بعد از چند ساعت يا چند روز از شروع ترك، فرد چيزي شبيه به اين را به خود مي گويد:

اكنون توانايي تحمل سختي ترك كردن پورن را ندارم، پس هر چهار روز يك بار پورن تماشا خواهم كرد و كلكسيون پورن هاي بد خود را نيز كنار خواهم گذاشت. اگر موفق شوم اين كار را بكنم بعد از آن مي توانم فاصله ي بين روز هارا بيشتر كنم يا همين را نگه دارم.

اين استراتژي مشكلات زير را براي فرد خواهد داشت:

،آنها بيشتر از هر مدل معتاد ديگري، معتاد محسوب مي شوند، حتي از معتادان سنگين نيز.۱ معتاد ترند. آنها نه تنها هيولاي كوچك را در بدنشان زنده نگه مي دارند، بلكه هيولاي بزرگ نيز در ذهنشان، زنده خواهد ماند.

آنها از زندگي كردن دست كشيده اند و در تمام مدت پرهيزشان، فقط و فقط منتظر پورن.۲ .بعدي هستند

قبل از هر بار شروع پرهيز، مرورگر خود را باز كرده و تا سر حد مرگ، عوارض و درد.۳ هاي ترك را بر طرف مي كنند. حالا علاوه بر استرس هاي معمولي زندگي، عوارض و درد هاي ناشي از كناره گيري، براي بيشتر عمرشان با آنها خواهد بود. كه اين خود آنهارا بد بخت تر و معتاد تر خواهد كرد.

بعد از هر بار رژيم، وقتي فرد در حال افراط كردن است، اصلا از هيچ كدام از چيز هايي.۴ كه مي بيند هيچ لذتي نمي برد و اصلا متوجه كاري كه مي كند نيست زيرا اين روند برايش به طور اتوماتيك انجام مي شود. تنها صحنه اي كه برايش لذت بخش به نظر مي رسد صحنه اي است كه بعد از مدت طولاني اي پرهيز مي بيند. وحالا كه براي هر بار مصرف ساعات بيشتري را صبر مي كنند از هر كدام بيشتر لذت خواهد برد. هرچه انتظار طولاني تر باشد هر صحنه لذت بخش تر به نظر مي رسد. زيرا لذتي كه در هر صحنه وجود دارد از خود آن تصاوير نيست بلكه رسيدن به آن، پايان پريشاني هايي است كه از وسوسه ها و خواستن ها به وجود آمده بود، چه وسوسه هاي كوچك جسمي و چه وسوسه هاي مهم تر ذهني. هرچه رنج و وسوسه ها بيشتر و انتظار طولاني تر شود، هر صحنه لذت بخش تر به نظر مي آيد.

سختي اصلي در ترك، مسير هاي عصبي اعتياد نيست، زيرا در اصل، مقابله با قسمت مغزي اعتياد بسيار آسان است. افراد بدون هيچ سختي خاصي در مناسبت هاي مختلف به طور اجباري ترك مي كنند، مانند مسافرت ها يا چيز هاي ديگر. ممكن است حتي ده روز يا بيشتر بدون دسترسي به پورن باشند و اين اصلا باعث اذيت آنها نمي شود. ولي آگر همان فرد در حالي كه مي تواند به پورن دسترسي داشته باشد خودش را مجبور كند كه براي ده روز آن را كنار بگذارد مو هاي خود از شدت درد خواهد كند. اين مثال به طور كامل نشان مي دهد كه قسمت مغزي اعتياد، قدرت زيادي ندارد، اين قسمت رواني و باور هاي غلط است كه انقدر كار را سخت مي كند.

بسياري از افراد در طول ساعات كاري خود، در پرهيز به سر مي برند. به تفريحات مختلف مي پردازند و بدون زحمت خاصي مي توانند پورن را متوقف كنند. برخي از افراد كه عادت دارند قبل از خواب پورن ببينند اگر مجبور شوند روي كاناپه بخوابند اين كار را كنار مي گذارند. حتي معتادان پورنوگرافي اين موقعيت هارا دوست دارند و دوست دارند موقعيت هايي باشد كه آنها را به اجبار از دست اعتيادشان نجات دهد. در واقع بسياري از اين معتادان كه تصميم به ترك دارند از اين موقعيت ها بسيار لذت مي برند زيرا به آنها اين اميد را مي دهد كه روزي به سادگي آن، خواهند توانست براي هميشه ترك كنند و يا روزي خواهد رسيد كه ديگر آن را نخواهند.

مشكل اصلي در موقع ترك شست و شو هاي مغزي است. توهم اين كه پورن يك لذت است و يا نوعي جايزه يا عصا است كه زندگي بدون آن هرگز مانند گذشته نخواهد بود. از آن جايي كه قطع كردن مصرف پورن هميشه با حس عدم اطمينان و بدبختي همراه بوده است، شما را متقاعد مي كند كه با ارزش ترين چيز روي زمين، كليپ جديدي است كه از دست داده ايد، كه هيچ راهي وجود ندارد كه بدون ديدن دوباره آن خوشحال شويد.

هيچ چيز رقت انگيزتر از معتادي نيست كه دارد سعي مي كند مصرف خود را كاهش دهد. در او اين توهم وجود دارد كه هرچه كمتر پورن تماشا كند، تمايلش هم به تماشاي پورن، كمتر خواهد شد. اما دقيقا برعكس اين است، هرچه كمتر پورن تماشا كنند، مدت بيشتري از دردهاي كناره گيري رنج مي برند و بيشتر از تسكين آنها، توهم لذت عايدشان مي شود. با اين حال، هرچند بعد از مدتي متوجه مي شوند كه ژانر مورد علاقشان هم ديگر توهم لذت قبلي را ندارد، ولي اين هم باعث توقف آنها نخواهد شد. تصور كنيد اگر در سايت هاي پورن فقط يك ژانر يا فقط يك بازيگر پورن وجود مي داشت، در اين صورت هيچ كس بر روي كره زمين بعد بازديد اول، به آنها باز نمي گشت.

آيا باورش سخت است؟تصور كنيد بد ترين لحظه اي كه داريد سعي مي كنيد خودتان را كنترل كنيد چگونه است و چه حسي دارد؟ چهار روز انتظار و سپس اوج گرفتن. سپس، باارزش ترين لحظه براي اكثر اين افراد در يك رژيم چهار روزه پورن چيست؟ درست است، همان اوج پس از چهار روز انتظار! آيا واقعا ًمعتقديد كه براي لذت بردن از ارگاسم خودارضايي مي كنيد؟ يا توضيح منطقي تر اين است كه براي تسكين دردهاي كناره گيري تحت اين توهم كه حق استحقاقش را داريد، مجبوريد اين كار را بكنيد؟

حذف شستشوي مغزي براي از بين بردن توهمات در مورد پورن قبل از ترك، ضروري است. تا زماني كه قبل از بستن آن كليپ آخر اين توهم را كه از پورن لذت مي بريد، از بين نبرده باشيد، هيچ راهي وجود ندارد كه بتوانيد بعد از ترك بدون اينكه دوباره گير بيفتيد، اين موضوع را به خودتان ثابت كنيد. هنگامي كه در حال انجامش هستيد و اين تصاوير جلوي چشمتان است، از خود بپرسيد كه واقعا لذت اين عمل كجاست؟ شايد شما معتقد باشيد كه فقط كليپ هاي خاصي هست كه از آنها لذت مي بريد، مانند كليپ هايي كه در ژانر مورد علاقيتان هستند. اگر واقعا اينطور است، چرا خودتان را با رفتن به ژانر هاي ديگر اذيت مي كنيد؟ چون عادت كرده ايد؟ چرا همين ژانر را تا آخر عمرتان تماشا نمي كنيد تا ببينيد ديگر هيچ لذتي برايتان ندارد. چرا كسي بايد اينگونه سيستم مغز خود را به هم بزند و خودش را در معرض چنين چيزي قرار دهد؟ اين را براي خودتان روشن كنيد، بعد از يك ماه، هيچ فرقي در آن پورن ايجاد نخواهد شد، آيا به راستي بعد گذشت اين زمان چيزي در آن كليپ ها يا آن سايت ها تغيير مي كند؟ چرا بايد ماهيت پورن بعد از اين مدت تغييري كند؟

اين موضوع را خودتان هم مي توانيد آزمايش كنيد، يكي از آن كليپ هاي داغ ماه گذشته را پيدا كنيد تا ثابت كنيد چيز متفاوتي در آن وجود دارد. سپس اين كليپ را نگه داريد و يك ماه بعد، بدون تماشاي پورني ديگر، همان را دوباره تماشا كنيد. در اينجا است كه ماهيت توهم لذت پورن مشخص مي شود، هيچ كس هيچ كدام از فيلم هاي پورن را نمي تواند براي مدت طولاني تحمل كند، اعتياد به پورنوگرافي در اصل اعتياد به جست و جو گري است. اعتياد به اين است كه در سايت هاي پورن چرخ بزنيد و چيز هاي مختلف را پيدا كنيد. اكنون كه اين را مي دانيد چرا بايد بيرون آمدن از اين چرخه سخت باشد؟

اما پس حس رضايت و لذت از كجا مي آيد؟ آنها فقط و فقط به اين دليل هستند كه اگر فرد نتواند درد هاي كناره گيري را تسكين دهد، احساس بدبختي مي كند. براي اين فرد، تفاوت بين تماشاي پورن و نديدن تفاوت بين شاد بودن و بدبخت بودن است. به همين دليل به نظر مي رسد كه پورن داروي درد آنهاست و لذتي در آن هست. در حالي كه معتاداني كه اول صبح براي تماشاي پورن وارد سايت خود مي شوند، چه تماشا كنند چه نكنند، بدبخت هستند.

كاهش مصرف نه تنها هرگز كارساز نيست، بلكه بدترين شكل خود شكنجه گري نيز هست. اين روش جواب نخواهد داد زيرا در ابتدا، فرد اميدوار است كه با كمتر و كمتر كردن اين عادت، تمايل خود را براي تماشاي پورن كاهش دهد. ولي پورن عادت نيست، بلكه يك اعتياد است. ماهيت هر اعتيادي خواستن بيشتر و بيشتر است نه كمتر و كمتر. بنابراين براي كاهش مصرف، فرد مجبور است تا آخر عمر از اراده و ديسيپلين استفاده كند. بنابراين، كاهش به معناي اراده و انضباط براي هميشه است، و فرد هميشه در حالت جنگي زندگي مي كند و آرامش ندارد. ترك واقعي بسيار ساده تر و كم دردسرتر است، در اينترنت ده ها هزار مثال و داستان در مورد افرادي وجود دارد كه سعي در كاهش داشتند و شكست خورده اند.

مشكل اصلي در ترك اين اعتياد، اعتياد و وابستگي به دوپامين نيست، كه در اصل، كنار آمدن با اين جنبه ي اعتياد بسيار آسان است. مشكل اصلي، اين باور اشتباه است كه پورن به فرد لذت مي دهد، كه در ابتدا با شستشوي مغزي كه قبل از معتاد شدن در فرد به وجود آمده بوده است، شروع ًمي شود، و با اعتياد واقعي بيشتر تقويت مي شد. تنها كاري كه كاهش مصرف مي كند، اين است كه شست و شو هاي مغزي را بيشتر و بيشتر تقويت مي كند، تا جايي كه پورن بر زندگي فرد كاملا مسلط مي شود و آنها را متقاعد كند كه با ارزش ترين چيز روي زمين اعتياد به پورن است.

تنها مواردي كه با كاهش مصرف موفق شده اند، مواردي اند كه براي يك مدت نسبتا كوتاهي مصرف را كاهش داده اند و بعد از آن بلافاصله وارد دوره ي ترك كامل شده اند. دليل موفقيت اين افراد كاهش مصرف نبوده است، بلكه با وجود كاهش مصرف، توانسته اند موفق شوند. ولي باز هم تنها كاري كه انجام داده است، طولاني تر كردن عذاب بوده است. تلاش هاي نا موفق باعث به وجود آمدن اين فكر شده اند كه فرد هرگز نخواهد توانست پورن را براي هميشه ترك كند، در نتيجه به اين فكر افتاده است كه حداقل مصرفش را كم كند، استراتژي اي كه در عمل تاثير عكس .خواهد داشت

با اين حال، كاهش مصرف، شايد بتواند به نشان دادن بيهودگي پورن كمك كند، و به وضوح نشان مي دهد كه تماشاي پورن پس از دوره هاي پرهيز نيز لذتبخش نيست. شما بايد سر خود را به ديوار آجري بكوبيد )تحمل دردهاي عقب نشيني( تا در هنگام توقف اين كار، آن را لذت بخش ببينيد. بنابراين، انتخاب هاي فرد در اينجا عبارت اند از:

كاهش مادام العمر و تحمل شكنجه هاي خودخواسته، هرچند كه در نهايت نيز موفق به.۱ كاهش مصرف نخواهيد شد و اعتياد راه خودش را پيدا مي كند و شمارا دوباره زمين مي زند.

بگذاريد اعتيادتان بيشتر و بيشتر شود و به طور فزاينده اي خود را براي تمام عمر، شكنجه.۲ .كنيد، كه اين نيز كاري بيهوده است

به خودتان لطف كنيد و يك بار براي هميشه، پورن را قطع كنيد و يك نفس راحت.۳ .بكشيد

جنبه ديگري كه كاهش مصرف، نشان مي دهد، اين است كه چيزي به نام تماشاي پورن مناسبتي، يا گاه به گاه وجود ندارد. پورن اينترنتي يك واكنش زنجيره اي است، اين را در ذهنتان روشن كنيد كه اين يك واكنش زنجيره ايست و اين زنجير تا پايان عمر ادامه خواهد داشت، مگر اينكه تلاش مثبتي براي شكستن آن انجام دهيد.

يادتان باشد: كاهش مصرف فقط و فقط شمارا بيشتر درگير اعتيادتان خواهد كرد.